EL ELE VERELİM DÜNYAMIZI KURTARALIM

 EL ELE VERELİM DÜNYAMIZI KURTARALIM

Merhaba,ben Ezgi. Biliyorsunuz ki günümüzde artan sera gazları etkisiyle dünyamız tehlike altında.Bu tehlike ancak biz insanlar tarafından azaltılabilir.Fakat çevremizde bu konudan habersiz ve duyarsız çok fazla insan var.Bir zamanlar bende bu kişilerden biriydim. Sizde anlatacağım bu hikayeyi okuyun ve bu konuda daha duyarlı olmak için adım atın.

    Günlerden pazartesiydi.Okula gitmek için hazırlanmaya başladım.Yüzümü yıkarken musluğumuzun su damlattığını fark ettim ama bu konuyu pek önemsemedim.Çünkü damla damla akıtan bir musluk ne kadar su edebilir ki? Bu sebeple annemlere de bu konudan bahsetmedim. Kahvaltımı yaptıktan sonra okula gittim.Dersin başlamasına daha 30 dakika vardı. Bu sürede arkadaşlarımla bahçede oturmaya karar verdik. Kantine uğradıktan sonra okul bahçesindeki banklarda oturduk. Ders başlayınca derse geç kalmamak için çöplerimizi yere atıp sınıfa koştuk.Bunu gören sınıf öğretmenimiz bize kızdı ve bizi uyardı.Açıkçası bu yine de bizim pek uğrumuzda değildi. Çünkü bu attığımız çöplerin dünyaya vereceği zarar ne olabilir ki? Sınıfa doğru giderken okul panomuzdaki büyük afiş dikkatimi çekti.Afişte koskocaman yazılarla “DÜNYAMIZ ERİYOR” yazıyordu. Okuduğuma anlam veremedim. Sınıfta ders başlar başlamaz öğretmenime bu konuyu hemen sordum. Sınıf öğretmenimizde tam bu konu hakkında bizimle konuşacağını söyledi ve açıklamaya başladı:

– Sevgili öğrencilerim,dünyamız büyük tehlike altında.Çünkü insanların yere attığı çöpler,boşa harcanan sular,kirletilen sular ve daha fazlası... Her geçen gün suların boşa akıtılması, ormanların tahrip edilmesi Dünya’nın ısınmasına  sebep oluyor. Kutuplarda yaşayan canlıların yaşam alanı yok olmakta ve bu süreç bu şekilde devam ederse bizim yaşam alanımızda sular altında kalarak dünyamız yok olacak.Afişte gördüğünüz gibi “EL ELE VERELİM DÜNYAMIZI KURTARALIM” sloganıyla çevremizi temizleyip küresel ısınmayı engelleyebiliriz.

   Açıkçası öğretmenimizin bu konuşması biraz düşüncelere dalmamama sebep oldu.Kutuplardaki canlıların yok olması,suyun tükenmesi ve bizim de yaşam alanımız yok olması sınıfça kendimize gelmemize sebep oldu. Zil çalınca hemen arkadaşlarımızla toplanıp yerdeki çöpleri topladıktan sonra sınıf öğretmenimizin de desteğiyle Çevre Kulübü kurduk. Öğretmenimizle beraber bu kulübü okulumuza tanıttık ve kulübümüz büyüdü. Eve gittikten sonra hemen bu kulüp hakkında annemler ile konuştum. Beni tebrik ettiler ve evde de böyle bir çalışma yapabileceğimizi söylediler. Annem bana bunu söyledikten sonra bozuk olan musluğu tamir etmekle işe koyulduk ve hafta sonu bahçemizdeki ağaç sayılarını arttırdık.

 Bu kadar güzel bir dünyamız varken, neden böyle kötü davranıyoruz doğaya? Hadi sende bize katıl ve dünyamızın yok olmasını engelle..